ติดตามข่าวมาบตาพุด

วันจันทร์ที่ 9 สิงหาคม พ.ศ. 2553

โอเคเนชั่น ไม่ใช่แค่ผู้ให้บริการ เวบบล็อกฟรี แต่เป็นสื่อมวลชนด้วย

ข้อมูลมากมายที่กลุ่มพิทักษ์อากาศสดชื่น มาบตาพุด นำเสนอไว้มีอยู่จำนวนมาก

เข้าใจว่า ย่อมกระทบต่อ ภาคโรงงาน ภาคอุตสาหกรรม ที่ดำเนินการโครงการเสี่ยง

เข้าใจเรื่อง สื่อกับค่าจ้างโฆษณา

มีผู้คนค้นหา ข้อมูลของกลุ่มฯ แล้วไม่สามารถติดตามข้อมูลได้

ยังหวังว่า OKNATION จะเปิดให้ใช้เวบบล็อกตามเดิมได้

เพราะข้อมูล-ข่าวสารนี้ ประชาชนที่สนใจ จะไดเข้าถึงได้

http://www.oknation.net/blog/airfresh-society

วันอาทิตย์ที่ 8 สิงหาคม พ.ศ. 2553

บทเรียนคาวาซากิและอิจิฮารากับโลกทัศน์ของมาบตาพุด

โดย นภาพร ไชยขันแก้ว

กรณีก๊าซคลอรีนรั่วจากถังเก็บของบริษัทไทยคลอ คาลี ดีวิชั่น จำกัด ในเครือบริษัทอดิตยา เบอร์ล่า เคมิคัลส์ (ประเทศไทย) จำกัด จากประเทศอินเดีย ในนิคมอุตสาหกรรมเหมราชตะวันออก (มาบตาพุด) จังหวัดระยอง จนทำให้คนงานและประชาชนล้มป่วยไม่ได้เกิดขึ้นครั้งแรก ปัญหาสารพิษปนเปื้อนในอากาศ ดิน และน้ำ ที่มีผลต่อสุขภาพของชุมชนในจังหวัดระยองได้เกิดขึ้นอย่างต่อเนื่อง จนนำไปสู่ความขัดแย้งระหว่างชุมชน บริษัทอุตสาหกรรมและภาครัฐ ความบาดหมางเริ่มเข้มข้นขึ้น เมื่อมีกฎหมายรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2550 ในมาตรา 67 วรรคสอง กำหนดไว้ว่าโครงการหรือกิจกรรมที่อาจก่อให้เกิดผลกระทบต่อชุมชนอย่างรุนแรงทั้งทางด้านคุณภาพสิ่งแวดล้อม ทรัพยากร ธรรมชาติและสุขภาพจะกระทำมิได้ เว้นแต่จะได้ศึกษาและประเมินผลกระทบต่อสุขภาพสิ่งแวด ล้อมและสุขภาพของประชาชนในชุมชน และจัดให้มีกระบวนการรับฟังความคิดเห็นของประชาชนและผู้แทนสถาบันอุดมศึกษาที่จัดการการศึกษาด้านสิ่งแวดล้อมหรือทรัพยากรธรรมชาติ และยังมีพระราชบัญญัติสุขภาพแห่งชาติ พ.ศ.2550 เข้ามาบังคับใช้อีกทางหนึ่งด้วย ชุมชนมาบตาพุดจึงใช้โอกาสของกฎหมายเรียกร้องความเป็นธรรมกับศาลปกครองสูงสุด จนนำไปสู่ให้ระงับการดำเนินงานชั่วคราวมีทั้งหมด 76 โครงการ และมีการผ่อนปรนไป 11 โครงการ แต่ก็ยังมีโครงการถูกระงับอีก 65 โครงการ โครงการที่ถูกระงับมีบริษัทในเครือของกลุ่ม ปตท.และกลุ่มเครือซิเมนต์ไทย บริษัทยักษ์ใหญ่ทั้งสองแห่งจึงได้รับผลกระทบเต็มๆ ปัญหาที่เกิดกับมาบตาพุดยังเป็นเรื่องใหม่สำหรับประเทศไทย แต่เป็นเรื่องที่เคยเกิดขึ้นในประเทศอื่นมาแล้ว อย่างเช่น ประเทศญี่ปุ่น และประเทศญี่ปุ่นเจริญเติบโตมาได้จนถึงทุกวันนี้เพราะเกิดจากโรงงานอุตสาหกรรมเป็นตัวขับเคลื่อนเศรษฐกิจ จึงทำให้กลุ่มเอสซีจีนำสื่อมวลชนบิดลัดฟ้าจากประเทศไทยไปญี่ปุ่น เพื่อชมงานและรับทราบถึงวิธีการแก้ไขปัญหานิคม อุตสาหกรรม 2 แห่งคือ เมืองคาวาซากิ จังหวัดคานากาวา และโรงงานอิจิฮารา จังหวัดชิบะ โดยเฉพาะการเยี่ยมชมโรงงานของบริษัท มิตซุย เคมิคอลล์ ในจังหวัดชิบะที่กลุ่มเอสซีจีได้ร่วมถือหุ้นในบริษัทลูก และตั้งโรงงานอยู่ในประเทศไทยปัจจุบันจำนวน 3 แห่ง คือ บริษัท สยามมิตซุย พีทีเอ จำกัด บริษัท แกรนด์ สยาม คอมโพสิต จำกัด และบริษัท ไทย เพ็ท เรซิน จำกัด สิ่งที่ได้เห็นจากเมืองคาวาซากิและโรงงานอิจิฮารา จังหวัดชิบะ ในปัจจุบันโดยเฉพาะเมืองคาวาซากิ กลายเป็นเมืองอุตสาหกรรมสะอาด มีการจัดระบบจัดตั้งโรงงานอุตสาหกรรมชัดเจน และจัดสรรพื้นที่ส่วนหนึ่งให้กับโรงงานให้อยู่ในกลุ่มที่เรียกว่า Eco Town ด้วยการนำวัสดุเหลือใช้ หรือขยะจากโรงงานอื่นกลับนำมาใช้ใหม่ ส่วนโรงงานอิจิฮารา จังหวัดชิบะ สามารถอยู่ร่วมกับชุมชนได้อย่างราบรื่น การแก้ปัญหามลภาวะสิ่งแวดล้อมของทั้งสองเมืองไม่ได้แก้ไขในช่วงระยะเวลา สั้นๆ แต่ต้องใช้เวลาหลายสิบปี เหมือนดัง เช่นเมืองคาวาซากิต้องใช้เวลากว่า 30 ปี ในขณะที่โรงงานอิจิฮาราในชิบะต้องใช้เวลา เกือบ 20 ปี เมืองคาวาซากิใช้เวลารักษาเยียวยา สภาพแวดล้อม รวมไปถึงชุมชนที่อาศัยอยู่บริเวณรอบโรงงานค่อนข้างนาน เพราะเมือง นี้กำหนดให้มีโรงงานอุตสาหกรรมจำนวนมาก หลังจากประเทศแพ้สงครามโลกครั้งที่สองเมื่อปี 2488 ผลของการก่อร่างสร้างเมืองหลังสงครามโลก ญี่ปุ่นเร่งฟื้นฟูเศรษฐกิจอย่างหนัก จึงทำให้โรงงานกว่า 100 แห่งในเมือง คาวาซากิสร้างมลภาวะเป็นพิษให้กับชุมชนอย่างคาดไม่ถึง จนเกิดโรคอย่างเช่น อิไต ที่เกิดจากโรงงานถลุงแร่ปล่อยน้ำเสียที่มีสารปรอทปนเปื้อนลงในแม่น้ำ ทำให้เมล็ด ข้าวของชาวนาได้รับสารพิษดังกล่าว และอาการของโรคอิไตทำให้มีผลต่อการทำงานของสมองและมือสั่น นอกจากโรคอิไตยังมีโรคมินามาตะ โรงงานปล่อยสารพิษลงแม่น้ำ คนที่บริโภค ปลาจะได้รับผลกระทบ โดยเฉพาะสตรีมีครรภ์ทำให้เด็กที่เกิดมาร่างกายไม่สมบูรณ์ ส่วนโรคโยไกชิเกิดในเมืองอุตสาหกรรมปิโตรเคมีคัลปล่อยสารพิษทางอากาศส่งผลให้น้ำฝนเป็นกรด ทำให้ประชาชนได้รับความเดือดร้อน เมื่อประชาชนออกมาร้องเรียน โรงงานอุตสาหกรรมปฏิเสธที่จะชดใช้ จนเกิดการฟ้องร้องและมีการพิสูจน์ ผลลัพธ์ออกมาว่าประชาชนได้รับสารพิษจากโรงงานจริง เมืองคาวาซากิในอดีตเป็นเมืองเกษตรกรรม และประกอบอาชีพประมงเนื่องจากอยู่ติดกับอ่าวโตเกียว ท้องฟ้าสีฟ้า สดใสจนสามารถมองเห็นภูเขาไฟฟูจิอย่างชัดเจน แต่หลังจากโรงงานจำนวนมากเข้า มาท้องฟ้ากลับหม่นหมองไปด้วยหมอกควัน ปมขัดแย้งที่เกิดขึ้นเป็นเพราะว่าหน่วยงานรัฐไม่มีกฎหมายควบคุมมลภาวะ ป้องกันสิ่งแวดล้อมก่อนมีโรงงานอุตสาหกรรม และชุมชนวิพากษ์วิจารณ์เกี่ยวกับมลภาวะมากขึ้นประมาณปี 2493 จนพัฒนาความขัดแย้งไปสู่กระบวนการฟ้องร้อง เพื่อให้กฎหมายมอบความเป็นธรรม ความขัดแย้งไม่ได้แก้ปัญหาในทันที แต่ต้องใช้เวลา 10 ปีกำหนดกฎหมายป้องกันสิ่งแวดล้อม หลังจากนั้นยังต้องใช้เวลาอีก 10 ปีบริษัทเอกชนจึงจะยินยอมลงนามเพื่อควบคุมระบบการปล่อยสารพิษ ปัญหาสภาพแวดล้อมเป็นพิษที่เกิดจากโรงงานทำให้หน่วยงานที่รับผิดชอบและผู้ที่ได้รับผลกระทบหันหน้ามาเจรจากันอย่างจริงจัง โดยเฉพาะ 3 ฝ่าย คือภาครัฐ บริษัทเอกชน และชุมชน การร่างกฎหมาย เงื่อนไข รวมไปถึงรับฟังความคิดเห็นจากประชาชน เริ่มทำงานร่วมกันอย่างเป็นรูปธรรม โดยเฉพาะกฎหมายที่ควบคุมโรงงานจะมาจาก 2 ส่วน ส่วนแรกเป็นกฎหมายที่ผ่านการพิจารณาจากรัฐบาลบังคับใช้ทั่วประเทศ ส่วนกฎหมายหรือกฎกติกาของเมือง สามารถกำหนดเพิ่มเติมเพื่อให้บริษัทเอกชน ปฏิบัติเข้มงวดมากขึ้น เพื่อให้สอดคล้องไปกับแต่ละเมืองที่แตกต่างกันไป การเปิดโอกาสให้ชุมชนได้เข้ามามีส่วนร่วมแสดงความคิดเห็น รวมถึงเปิดให้มหาวิทยาลัยจำนวน 225 แห่งในญี่ปุ่นเข้ามามีบทบาท และสิ่งสำคัญมีหน่วยงานวิจัยและพัฒนามาช่วยดูแลปรับปรุงเทคโน โลยี ดูแลสิ่งแวดล้อม ทำงานควบคู่กันไประหว่างรัฐและเอกชน ความร่วมมือของกลุ่มโรงงานในเมืองคาวาซากิเกิดประสิทธิผลได้ เพราะส่วนหนึ่งที่เป็นเหตุผลหลักก็คือบทบาทของเจ้าหน้าที่รัฐระดับท้องถิ่นที่ออกกฎกติกา และบริษัทเอกชนก็ปฏิบัติตาม แต่มีบริษัทบางแห่งไม่สามารถปฏิบัติได้ก็จะถอนตัวและปิดบริษัทไปในที่สุด สิ่งที่น่าสนใจก็คือกฎกติกาบางอย่าง ที่เจ้าหน้าที่รัฐท้องถิ่นกำหนดขึ้นนั้น ไม่ได้มีผลทางกฎหมายแต่อย่างใด แต่บริษัทเอกชนก็ยินยอมปฏิบัติตาม จะเห็นว่าการเคารพกฎของภาคเอกชน และเพื่อปกป้องชุมชนจะต้องกระทำด้วยความจริงใจ ปัจจุบันโรงงานที่ตั้งอยู่ในเมืองคาวา ซากิมีค่อนข้างหลากหลาย เช่น โรงงานเหล็ก น้ำมัน ปิโตรเคมี โรงกลั่นน้ำมัน โรงงานก๊าซธรรมชาติ จากสังคมเกษตรกรรมเปลี่ยนไปเป็นเมืองอุตสาหกรรมทำให้คาวาซากิกลาย เป็นเมืองที่ส่งออกสินค้าระดับต้นๆ ของญี่ปุ่น ปัจจุบันมีจีดีพี 43.1 พันล้านเหรียญดอลลาร์สหรัฐ จากทั้งประเทศญี่ปุ่นมีจีดีพี 4.37 ล้านล้านเหรียญดอลลาร์สหรัฐ และมีประชากรอาศัยอยู่ราว 1.4 ล้านคน กรณีศึกษาอีกหนึ่งตัวอย่างคือโรงงานอิจิฮารา จังหวัดชิบะ ตั้งอยู่อีกด้านหนึ่งของฝั่งโตเกียว มีพื้นที่ 900 ไร่ มีโรงงานอยู่ 35 แห่ง เป็นโรงงานที่เกิดขึ้นหลังเมืองคาวาซากิ จึงทำให้มีปัญหาน้อยกว่า เพราะได้เรียนรู้จากเมืองคาวาซากิและโรงงานเกิดขึ้นหลังจากเริ่มมีกฎหมายเรื่องสิ่งแวดล้อมเข้ามาควบคุม แม้ว่าจะมีกฎหมายออกมาควบคุมเรื่องสิ่งแวดล้อม และโรงงานส่วนใหญ่เริ่มก่อสร้างในช่วงปี 2498-2513 ทำให้บางครั้ง ก็มีสารพิษปล่อยออกมาเกินมาตรฐาน โดยเฉพาะในช่วงแรก โรงงานปล่อยน้ำเสีย จนทำให้เมือง Kisarazu ได้รับความเดือดร้อน จนทำให้ชาวบ้านไม่พอใจเข้าไปปิดทางเข้า-ออกโรงงาน บริษัท มิตซุย เคมิคอลล์ จำกัดเป็นหนึ่งในบริษัทก่อตั้งอยู่โรงงานอิจิฮารา จังหวัดชิบะ มาเป็นเวลา 43 ปี และเป็นบริษัทที่ร่วมทุนกับบริษัทในกลุ่มเอสซีจีในประเทศไทย บริษัทดังกล่าวเป็นบริษัทปิโตรเคมิคอลที่ผลิตวัตถุดิบสารเอทิลีนและโพรไพลีนเพื่อนำไปผลิตสินค้าประเภทแชมพู ชิ้นส่วนรถยนต์ ถุงพลาสติก เม็ดพลาสติก เป็นต้น ชุนจิ อิเคดะ ผู้จัดการทั่วไปโรงงาน อิจิฮารา เวิร์ค บริษัท มิตซุย เคมิคอลล์ จำกัด เล่าถึงนโยบายด้านสิ่งแวดล้อม บริษัทได้ปฏิบัติตามกฎหมายเพื่อควบคุมมลพิษทางน้ำ อากาศ และเสียง การควบคุมมลพิษทางน้ำจะบำบัดด้วยวิธีการทางชีววิทยา ส่วนทางอากาศจะมีอุปกรณ์กำจัดก๊าซมลพิษและเครื่องดักจับฝุ่น โดยเครื่องตรวจวัดจะส่งข้อมูลไปยังหน่วยงานควบคุมสิ่งแวดล้อมของจังหวัดโดยอัตโนมัติ 24 ชั่วโมง การควบคุมมลพิษทางเสียงจะปฏิบัติตามมาตรฐาน คือแบ่งออกเป็น 3 ช่วงเวลา ช่วงเช้าและเย็น 6.00-18.00 น. และ 19.00-22.00 น. ระดับเสียงไม่เกิน 65 เดซิเบล ช่วงกลางวัน เวลา 8.00-19.00 น. ไม่เกิน 70 เดซิเบล และช่วงค่ำ 22.00-6.00 น. ไม่เกิน 60 เดซิเบล สิ่งหนึ่งที่แสดงให้เห็นถึงความรับผิดชอบของบริษัทเอกชนที่มีต่อชุมชน ก็คือ บริษัท มิตซุยฯ ทำข้อตกลงร่วมกับจังหวัด ชิบะในการควบคุมปล่อยสารพิษ Nox หรือไนโตรเจนออกไซด์ และปริมาณฝุ่นละอองต่ำกว่ากฎหมายกำหนด เพื่อรักษาความสะอาดของสิ่งแวดล้อมในจังหวัด คือ กฎหมายกำหนดให้ปล่อยสาร Nox ให้ความเข้มข้นอยู่ในระดับ 190 ppm แต่บริษัทกำหนดปล่อยไม่เกิน 150 ppm ส่วนฝุ่นละอองปล่อยไม่เกิน 0.05 g/Nm3 ในขณะที่กฎหมายกำหนด 0.18 g/Nm3 ฮิโรชิ คิจิม่า ประธานสมาคมเมือง Shuku เล่าให้ฟังว่า เมือง Shuku ตั้งอยู่ข้าง โรงงานของบริษัท มิตซุย ห่างเพียง 3.7 กิโลเมตร เขายอมรับว่าในช่วงแรกที่โรงงาน เข้ามาก่อตั้งได้ส่งกลิ่นเหม็น แต่ก็ได้รับการแก้ไข ในอดีตแม้จะไม่สามารถระบุได้ว่าบริษัทใดปล่อยน้ำเสียและสารพิษลงแม่น้ำ แต่ก็ทำให้ปลาฮาเซะกระดูกคด ทสึเนโอะ โอตะ ประธานชมรมเมือง Aoyagidai วัย 68 ปี บอกว่าการดูแลแม่น้ำ อากาศ และสิ่งแวดล้อมของโรงงาน อุตสาหกรรมอย่างเคร่งครัด ทำให้แม่น้ำยังใสสะอาดและสามารถตกปลาได้เหมือนเช่นในอดีตเมื่อครั้งที่เขายังเป็นเด็ก ปัญหามลพิษสิ่งแวดล้อมได้รับการแก้ไขด้วยความร่วมมือของ 3 ฝ่าย รัฐ ชุมชน และบริษัท โดยเฉพาะในส่วนของภาคเอกชนได้เข้าไปมีส่วนร่วมในการสร้างกิจกรรมหลายๆ ด้าน เช่น การศึกษา กีฬา งานประเพณีต่างๆ ดูเหมือนว่าการปฏิสัมพันธ์กับชุมชน สามารถสำเร็จได้ส่วนหนึ่งก็คือ “การดื่ม” หรือเรียกกันว่า “โนมิเคชั่น” เพื่อให้ความสัมพันธ์ทุกฝ่ายดูเป็นกันเองและง่ายขึ้น การสร้างความสัมพันธ์ร่วมกับชุมชน ไม่ได้ทำเพียงช่วงระยะเวลาสั้นๆ หรือตั้งโครงการหรูๆ ขึ้นมาแล้วก็เงียบหาย แต่บริษัทได้ตั้งทีมงานเข้ามาดูแลคือ ทีมดูแลสิ่งแวดล้อม และทีมปฏิสัมพันธ์กับชุมชน ความร่วมมือที่เกิดขึ้นนั้นส่วนหนึ่ง เป็นเพราะรัฐท้องถิ่นทำหน้าที่เป็นศูนย์กลาง และการปฏิบัติตามกฎหมายและกฎท้องถิ่นอย่างเคร่งครัด เคนจิ อิชิอิ ผู้ช่วยผู้อำนวยการฝ่าย เศรษฐกิจ รัฐท้องถิ่นอิจิฮารา จังหวัดชิบะ บอกว่า จังหวัดชิบะอยู่ห่างจากโตเกียว 50 กิโลเมตร ประชากร 280,000 คน มีโรงงานอุตสาหกรรมเป็นอันดับสองของประเทศญี่ปุ่น มีสนามกอล์ฟถึง 32 แห่ง มีการทำเกษตรกรรม ปลูกสาลี่ หัวไชเท้า และข้าว โรงงานอุตสาหกรรมเข้ามามีส่วนร่วมกับชุมชนด้วยการอนุรักษ์สิ่งแวดล้อม และสร้างงาน สิ่งที่สำคัญหลังจากโรงงานเข้ามา จังหวัดชิบะมีความเจริญทางด้านเศรษฐกิจและมีเงินพัฒนาท้องถิ่นประมาณ 8 หมื่นล้านเยน ทำให้จังหวัดแทบไม่ต้องใช้เงินส่วนกลาง จากการเยี่ยมชมเมืองคาวาซากิ และโรงงานอิจิฮารา จังหวัดชิบะ ทำให้เห็นช่องโหว่ของมาบตาพุดในด้านกระบวน การควบคุมสิ่งแวดล้อม โดยเฉพาะความร่วมมือจากหน่วยงานและองค์กรที่เกี่ยวข้องคือ รัฐ บริษัทเอกชน และชุมชน ยังไม่เป็นรูปธรรม รัฐยังมีข้อบกพร่องในการบังคับใช้กฎหมายกับบริษัทเอกชน ส่วนบริษัทเอกชน บางแห่งก็หย่อนยานที่จะปฏิบัติตามกฎหมายจนส่งผลให้ชุมชนได้รับความเดือดร้อน ส่วนชุมชนขาดองค์ความรู้เพื่อต่อรองกับบริษัทเอกชน และไม่เข้มแข็งพอที่จะยื่นข้อเสนอเรียกร้องจากฝ่ายรัฐ นโยบายควบคุมสิ่งแวดล้อมยังขาดผู้รู้เข้ามามีส่วนร่วม เช่น การดึงสถาบันการศึกษาจากทั่วประเทศเข้ามาร่วมแสดงความคิดเห็นและหาทางออกให้กับสิ่งแวด ล้อม และการไม่มีหน่วยงานด้านวิจัยและพัฒนาเทคโนโลยีมาควบคุมมลพิษ หรือการขาดความร่วมมือระหว่างหน่วยงานรัฐท้องถิ่นกับบริษัทเอกชน เพราะ สิ่งที่เกิดขึ้นในปัจจุบันเป็นไปในรูปแบบต่างคนต่างทำและไม่มีการทำงานร่วมกับ ชุมชนแบบต่อเนื่อง รวมไปถึงกฎเงื่อนไขกติกาใหม่ๆ ที่นำมาบังคับใช้ไม่เคยมีการบังคับใช้มาก่อน จึงทำให้บริษัทที่จะปฏิบัติตามเงื่อนไข อาจไม่มีความรู้เกี่ยวกับกระบวนการทำงานอย่างแท้จริง เช่น การประเมินผลกระทบต่อสุขภาพ (Health Impact Assessment: HIA) เป็นสิ่งใหม่ที่ยังไม่มีต้นแบบ จากก่อนหน้านี้ได้กำหนดการวิเคราะห์ผลกระทบสิ่งแวดล้อม (Environmental Impact Assessment: EIA) ด้วยเหตุดังกล่าวจึงทำให้โรงงานอุตสาหกรรมกว่า 65 แห่ง ต้องหยุดดำเนินกิจการ รวมถึงบริษัทในเครือของบริษัทปูนซิเมนต์ไทย จำกัด (มหาชน) หรือเอสซีจี แม้ว่ากลุ่มเอสซีจีจะมีระบบป้องกันดูแลด้านสิ่งแวดล้อมอยู่แล้วก็ตาม แต่ยังมีโรงงานบางแห่งยังไม่สามารถดำเนินการได้ คือ บริษัท ไทย เอ็มเอ็มเอ จำกัด อยู่ในส่วนโครงการผลิตเมธิลแมตาคลีเลต โรงงานที่ 2 ในนิคมอุตสาหกรรมมาบตาพุด วัตถุดิบเอ็มเอ็มเอจะนำไปผลิตกระจก ไฟท้ายรถ และแผ่นป้ายโฆษณา โครงการดังกล่าวก่อสร้างแล้วเสร็จ เมื่อปลายปี 2552 แต่บริษัทต้องได้การรับรองมาตรฐาน HIA ก่อน และกระบวน การต้องใช้เวลาดำเนินงาน 6 เดือน หรือ 1 ปี แต่ในส่วนของโรงงานมาบตาพุดที่มีบริษัท ระยองโอเลฟินส์ จำกัด บริษัทไทยโพลิเอททีลีน จำกัด บริษัท ระยองวิศวกรรมและซ่อมบำรุง จำกัด ยังดำเนินงานอยู่และปฏิบัติตามเงื่อนไขรักษาสิ่งแวด ล้อม และกระบวนการผลิตเพื่อควบคุมสิ่งแวดล้อม ส่วนหนึ่งก็ได้รับการถ่ายทอดมาจากบริษัท มิตซุย ในฐานะผู้ร่วมทุน โรงงานระยอง โอเลฟินส์ มีห้องปฏิบัติการกลางเพื่อดูแลควบคุมการปล่อยสารพิษในอากาศ และมีอุปกรณ์วัดค่าความร้อนและคาร์บอนไดออกไซด์ แม้ว่ากลุ่มบริษัทเอสซีจีตระหนักดีว่าโรงงานของบริษัทในเครือได้ปฏิบัติตามกฎหมายสิ่งแวดล้อมและมาตรฐานรับรองจากต่างประเทศก็ตาม แต่บริษัทในฐานะบริษัทใหญ่เหมือนกับกลุ่มบริษัท ปตท.ก็ไม่สามารถหลีกเลี่ยงความรับผิดชอบต่อชุมชนได้ จึงเป็นเหตุให้กลุ่มเอสซีจีร่วมหารือกับบริษัท ปตท.สร้างโมเดลขึ้นมาเรียกว่า Partnership Model เพื่อทำหน้าที่หลัก 3 ด้าน คือ Communication การสื่อสารกับชุมชน ด้าน Corporate Social Re-sponsibility: CSR ดูแลรับผิดชอบสังคม ชุมชนต้องการสิ่งใด และ Operation การบริหารจัดการภายในองค์กร ในขณะที่กลุ่มเอสซีจีรับเป็นเจ้าภาพ ในฐานะผู้ประสานงาน มีเป้าประสงค์เพื่อให้โรงงานอุตสาหกรรมในมาบตาพุดร่วมมือกันมากขึ้น เพื่อต้องการกระตุ้นให้บริษัท ที่อยู่ในนิคมอุตสาหกรรมมาบตาพุดได้ตระหนักรับผิดชอบด้านสิ่งแวดล้อม หากมองในอีกด้านหนึ่งก็เป็นการสอดส่องบริษัทที่เพิกเฉยไม่ปฏิบัติตามเงื่อนไข ก็อาจได้รับการต่อต้านจากบริษัทส่วนใหญ่ที่ปฏิบัติตามกฎรักษาสิ่งแวดล้อม เป็นเหตุให้บริษัทบางแห่งต้องย้ายออกไปก็เป็นได้ เหมือนอย่างเมืองคาวาซากิ ภาครัฐก็ดูเหมือนว่ากำลังพยายามที่จะเข้าไปร่วมแก้ไขปัญหาในนิคมอุตสาหกรรมมาบตาพุด โดยเฉพาะการตั้งคณะกรรมการ 4 ฝ่าย เพื่อทำหน้าที่ประสานงาน รับฟังความคิดเห็นประชาชน ผู้ประกอบการ นักวิชาการ และผู้มีส่วนได้ส่วนเสีย คณะกรรมการ 4 ฝ่ายแก้ปัญหามาบตาพุด มีอานันท์ ปันยารชุน อดีตนายกรัฐมนตรีเป็นประธานกรรมการ พร้อมกับคณะกรรมการ 4 ฝ่าย คือ ภาคประชาชน กรรมการประกอบด้วย ชูชัย ศุภวงศ์, เรณู เวชรัชต์พิมล, สุทธิ อัชฌาศัย และหาญณรงค์ เยาวเลิศ ภาครัฐ กรรมการประกอบด้วย กอร์ปศักดิ์ สภาวสุ ปลัดกระทรวงทรัพยา-กรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม ปลัดกระทรวง สาธารณสุข รองปลัดกระทรวงอุตสาหกรรม (โกศล ใจรังษี) ผู้ทรงคุณวุฒิ กรรมการประกอบด้วย เดชรัตน์ สุขกำเนิด, ธงชัย พรรณสวัสดิ์, สุทิน อยู่สุข, สมฤดี นิโครวัฒนยิ่งยง และสมรัตน์ ยินดีพิธ ภาคเอกชนผู้ประกอบการ กรรมการประกอบด้วย ชายน้อย เผื่อนโกสุม, พยุงศักดิ์ ชาติวิสุทธิผล, มหาบีร์ โกเดอร์ และรุ่งโรจน์ รังสิโยภาส บทเรียนจากเมืองคาวาซากิและโรงงานอิจิฮารา จังหวัดชิบะ น่าจะเป็นตัวอย่างหนึ่งที่นิคมอุตสาหกรรมมาบตาพุด อาจนำไปเป็นต้นแบบเพื่อเรียนรู้ได้บ้าง โรงงานอุตสาหกรรมเป็นส่วนหนึ่งที่ขับเคลื่อนเศรษฐกิจให้เจริญเติบโตไปข้างหน้า แต่ชุมชนมาบตาพุดก็ควรจะได้รับคุณภาพชีวิตเฉกเช่นเดียวกัน

เตรียมยกทัพเข้ากรุงกลางเดือนสิงหาคมนี้ถามหาความชัดเจนในการก่อสร้างโรงแยกก๊าซ ปตท.

เครือข่าย ปชช.ตอ.เตรียมเข้ากรุงถามหาความชัดเจนสร้างโรงแยกก๊าซ

ระยอง - เครือข่าวประชาชนภาคตะวันออก เตรียมยกทัพเข้ากรุงกลางเดือนสิงหาคมนี้ถามหาความชัดเจนในการก่อสร้างโรงแยกก๊าซ ปตท.ที่ 6 มาบตาพุด เมืองระยอง ที่หน้าบริษัท ปตท.จำกัด (มหาชน) กรุงเทพฯ เวลา 10.00 น.วันนี้ (8 ส.ค.53) ที่ห้องประชุมองค์การบริหารส่วนจังหวัด (อบจ.) ระยอง นายสุทธิ อัชฌาศัย ผู้ประสานงานเครือข่ายประชาชนภาคตะวันออก ร่วมกับนายศรัลย์ ธนากรภักดี ผู้ประสานงานกลุ่มพิทักษ์อากาศสดชื่นมาบตาพุดระยอง แถลงข่าวกรณีการก่อสร้างโรงแยกก๊าซที่ 6 ปตท. จำกัด (มหาชน) ต.มาบตาพุด อ.เมืองระยอง รวม 3 โครงการ ไม่มีการตอกเสาเข็มหวั่นฐานรากทรุดอาจส่งผลให้ระบบท่อมีการรั่วไหลของก๊าซไวไฟหรือสารเคมีอันตราย ยากต่อการควบคุม จนอาจทำให้เกิดการระเบิดรุนแรงลุกลามไปยังโรงงานอื่นๆ สร้างผลกระทบสิ่งแวดล้อมให้กับชุมชน นายสุทธิ กล่าวว่า ในวันที่ 16 สิงหาคมนี้เครือข่ายประชาชนภาคตะวันออก จะไปถามหาความชัดเจนในการก่อสร้างโรงแยกก๊าซ ปตท.ที่ 6 มาบตาพุด อ.เมืองระยอง ที่หน้าบริษัท ปตท. จำกัด (มหาชน) กรุงเทพฯ กรณีวิศวกรสำรวจชั้นดินมีความหนาแน่นสูงสามารถสร้างโรงแยกก๊าซ โดยไม่ต้องมีการตอกเสาเข็ม จากนั้นในวันที่ 17 สิงหาคมจะไปยื่นหนังสือนายไชยวุฒิ บรรณวัฒน์ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม กรณีมาตรฐาน พ.ร.บ.ควบคุมโรงงานอุตสาหกรรมว่า การก่อสร้างโรงแยกก๊าซที่ 6 เป็นไปตามแบบของพ.ร.บ.อุตสาหกรรมหรือไม่ ถ้าไม่มีคำตอบข้อมูลการก่อสร้างโรงแยกก๊าซปตท.ที่ 6 ที่ชัดเจน เครือข่ายปชช.ตอ.จะเคลื่อนไหวไปชุมนุมที่หน้าโรงแยกก๊าซปตท. จำกัด(มหาชน) มาบตาพุดในสิ้นเดือนสิงหาคมนี้

วันพฤหัสบดีที่ 5 สิงหาคม พ.ศ. 2553

ครบ 2 เดือน เหตุก๊าซคลอรีนรั่ว - ที่ยังหาเหตุไม่พบ

ครบ 2 เดือน เหตุก๊าซคลอรีนรั่ว – ที่วันนี้ ยังสรุปสาเหตุอย่างเป็นทางการไม่ได้ ผู้คนหลงลืม กันไปหมด คนได้รับผลกระทบจำนวนมาก เกือบ 300 คน กลายเป็น 700 คนในเวลาต่อมา และผู้รับผิดชอบใน บริเวณดังกล่าว ผอ.นิคมเหมราช ถูกย้ายเข้ากรุงเทพฯ แต่สุดท้ายต้องย้ายกลับมาอยู่ที่นิคมเอเชีย ใกล้ๆ กับนิคมเหมราชนั่นแหละ นิคมเอเชีย ซึ่งเดิมเคยประชาพิจารณ์ ที่ห้องประชุม กนอ.มาบตาพุด ซึ่งประกาศตัวเป็นกรีนแฟคตอรี่ ที่จะไม่มีโรงงานสารเคมี แต่หลังจากนั้นไม่นาน อินโดรามา, เอสซีจี-ดาว์น เคมิคอล แล้วอีกหลายๆ โรงงานสารเคมี เข้าไปตั้งอยู่ ตรงนี้ล่ะ ที่บอกว่าผู้คนลืมง่าย กันหรืออย่างไร ไม่ใช่หรอกครับ เป็นเรื่องของผู้ใช้อำนาจในการจัดการ-ดำเนินการ ต่างหาก เรามักพบเห็นเรื่องที่ไม่น่าจะเกิดไม่น่าจะเป็นเต็มไปหมดในประเทศนี้.- จนสุดท้ายเหมือนถูกผู้คนหลงลืมกันไปหมด เพราะไม่ได้อยู่ในกระแสแล้ว ไม่มีใครสนใจใส่ใจ ผู้ที่เจ็บป่วยยังไม่หายเจ็บ ผู้ที่ทรัพย์สินถูกเผาไหม้ทำลาย ยังไม่ได้ค่าชดเชย แม้งบประมาณ ที่ออกมาแล้วถูกนำไปใช้จำนวนมาก ถึงเวลาแล้วหรือยัง ที่ผู้คนในบ้านนี้เมืองนี้ จะต้องออกมาสกัดเหตุก่อนที่จะเกิด เพราะเกิดเหตุแล้วก็จะถูกหลงลืมไปในเวลาอันรวดเร็วแบบที่เคยแบบที่เป็น (คนจำนวนมาก บอกว่าบทความข้อเขียนลักษณะนี้เป็นการกระแหนะกระแหน ส่อเสียด ให้บุคคลผู้มีอำนาจได้รับความเสียหาย)

เรื่องความแข็งแรงของโครงสร้างพิเศษสำคัญ

ที่ตั้งอยู่บนฐานรากไม่มีเสาเข็ม

ไม่ต่างกับฟันปลอมที่อยู่ในปาก เหงือกทรุดเหงือกบวม ล้วนมีปัญหา

แต่โรงแยกก๊าซเสี่ยง มีคลังก๊าซไวไฟขนาดใหญ่

ปัญหาจึงเป็นปัญหาใหญ่ ที่ไม่ใช่แค่ปัญหาในช่องปาก

เพราะแค่ถังคลอรีนล้มพัง คนหลายร้อยยังได้รับผลกระทบ

เพราะเหตุที่เกิดไม่ใช่เรื่องรั่วไหลตามปกติ

แต่เป็นเหตุล้มพังจากความไม่แข็งแรง

ก่อสร้างไม่แข็งแรง จนเกิดปัญหา จะดินทรุด ฐานพัง หรือโครงเหล็กรับถังพัง คือแข็งแรงไม่เพียงพอ ... สาเหตุที่ผู้เกี่ยวข้องไม่กล้าสรุป ไม่รู้ว่ากลัวอะไร แค่จะพูดความจริง อ้างว่ารถถอยหลังชน จนพัง มันอยู่เกะกะจนรถถอยไปชนได้ แบบนั้นหรือ!!!

เมื่อเวลา 10.00 น. วันที่ 8 มิ.ย. พ.ต.ท.บุญยก ไชยวงศ์ รอง ผกก.สส.สภ.ห้วยโป่ง อ.เมือง จ.ระยอง พร้อมด้วย พ.ต.ท.อาคม บุญแสง สารวัตรเวร และตำรวจกองพิสูจน์หลักฐาน กองกำกับการ สถานีตำรวจภูธรจ.ระยอง นายวีระศักดิ์ เพิ่มแพงพันธ์ ผอ. นิคมอุตสาหกรรมเหมราชตะวันออก มาบตาพุด พร้อมด้วย นาย Mata Pathak ประธานบริษัท อดิตยา เบอร์ร่า เคมิคัลส์ (ประเทศไทย) จำกัด และเจ้าหน้าที่ที่เกี่ยวข้อง เข้าตรวจสอบบริเวณถังเก็บสารโซเดียมไฮโปคลอไรด์ หรือสารคลอรีน ที่เกิดทรุดตัวจนทำให้ถังไฟเบอร์กลาสแตก เป็นเหตุคลอรีนที่มีจำนวนกว่า 80 ตันไหลทะลักออกมา และมีกลิ่นฟุ้งกระจาย ทำให้มีผู้ได้รับผลกระทบเป็นจำนวนมากเมื่อช่วงบ่ายวันที่ 7 มิ.ย. ที่ผ่านมา จากการตรวจสอบ พบว่าที่เกิดเหตุ เป็นบริเวณที่ตั้งถังสารเคมี เป็นถังสีเหลือง ขนาดความจุ 100 ลบ.ม. สูง 10 เมตร เส้นผ่าศูนย์กลาง 4 เมตร จำนวน 3 ถังตั้งเรียงกัน โดยถังที่เกิดเหตุ มีตัวหนังสือ ข้างถัง T - 1806 C sodiumhypochlorite volume 100 m3 มีสภาพล้มแตก มีน้ำสีเหลืองไหลเจิงนองทั่วพื้น กลิ่นเหมือนไฮเตอร์ ยังคลุ้งกระจาย โดยรอบที่ตั้งถังทั้งหมดมีรั้วกำแพงล้อมรอบ พบฐานที่ตั้งถังที่เกิดเหตุซึ่งเป็นเหล็ก สภาพหักทำให้ถังเอียง ล้ม จนแตก เนื่องจากตัวถังทำด้วย ไฟเบอร์กลาสสภาพเก่า นายฐากูร เกลี้ยงสุวรรณ ผู้จัดการอาวุโส ฝ่ายความปลอดภัย/สิ่งแวดล้อม และฝ่ายทรัพยากรมนุษย์ เปิดเผยว่า ขณะเกิดเหตุ คนงานกำลังถ่ายสารโซเดียมไฮโปคลอไรด์ จากท่อลงในถังที่เกิดเหตุ ได้ประมาณ 80 ลบ.ม. ซึ่งตามปกติจะต้องบรรจุ 90 ลบ.ม. แต่เกิดเหตุ ฐานทรุดตัวทำให้ถังเอียงและล้มแตก สารเคมีรั่วออกมา ซึ่งหลังจากเกิดเหตุ ได้รีบสกัดการรั่วไหล และการแพร่กระจายโดยฉีดสเปรย์น้ำ และใช้ปูนขาวโรยเพื่อให้กลิ่นเจือจาง ด้านนายวีระศักดิ์ เพิ่มแพงพันธุ์ ผู้อำนวยการนิคมเหมราชตะวันออก ยืนยันถึงการควบคุมสถานการณ์ได้เรียบร้อยแล้ว และได้กำชับเจ้าหน้าที่ โรงงานที่เกิดเหตุ และหน่วยงานที่เกี่ยวข้องให้รายงานสาเหตุ ผลกระทบ และการเยียวยา ผู้บาดเจ็บ รวมถึงโรงงานโดยรอบ ที่ได้รับความเสียหายทั้งหมด และสั่งระงับขบวนการผลิต(หยุดเครืองจักร) พร้อมหามาตรการป้องกันเพื่อไม่ให้เกิดเหตุซ้ำอีก และยอดผู้ที่ได้รับผลกระทบที่เข้ารับการรักษาในโรงพยาบาล 8 แห่ง มีจำนวน 299 คน ขณะนี้ยังให้การรักษาต่อ จำนวน 82 คน ทีมหน่วยสอบสวนเคลื่อนที่เร็ว (SRRT– C) ได้ออกปฏิบัติงานในพื้นที่คาดว่าจะใช้เวลาประมาณ 3-5 วัน เพื่อค้นหาผู้ป่วยและดูแลสุขภาพผู้ได้รับผลกระทบต่อไป

ไฟมาบตาพุดลนก้น รบ.สั่งชี้แจงผลศึกษา 18 กิจการรุนแรง - รวมโรงแยกก๊าซ ใหม่ ของ ปตท มั้ย

“ปณิธาน” เผย นายกฯ เรียกหารือผลศึกษา 18 กิจการ ที่มีผลกระทบรุนแรงในพื้นที่มาบตาพุด บ่ายวันนี้ ขณะที่ ก.อุตฯ แจงหลังประกาศรายชื่อกิจการรุนแรง มีไม่เกิน 20 โครงการ มูลค่า 5 หมื่นล้าน ห่วงโครงการที่ถูกศาลสั่งระงับเดินหน้าโครงการ แต่ทำดีอีไอเอ-เอชไอเอ เสร็จแล้ว แต่สุดท้ายยังติดปัญหาส่งให้ คชก.ไม่ได้ เตรียมหารือ ส.อ.ท.11 ส.ค.นี้

นายปณิธาน วัฒนายากร รองเลขาธิการนายกรัฐมนตรี ปฏิบัติหน้าที่โฆษกประจำสำนักนายกรัฐมนตรี เปิดเผยว่า ช่วงบ่ายวันนี้ นายอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ นายกรัฐมนตรี จะเรียกหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง คณะกรรมการศึกษาและเติมเต็มทางเทคนิคเพื่อลดและขจัดมลพิษในพื้นที่มาบตาพุดและพื้นที่ใกล้เคียง มาประชุมหารือที่รัฐสภา ซึ่งจะมีการรายงานความคืบหน้าผลศึกษาเพิ่มเติมเกี่ยวกับ 18 ประเภทกิจการที่มีผลกระทบรุนแรง และคาดว่า การประกาศจะมีความชัดเจนภายในเดือนนี้ “เราคาดหวังว่า ความชัดเจนของ 18 ประเภทโครงการน่าจะชัดเจนภายในเดือนนี้ น่าจะมีการนำมารายงานภายในวันนี้ รวมทั้งความคืบหน้าที่ได้มอบหมายให้ทางสภาพัฒน์และทางคณะกรรมการสิ่งแวดล้อม ที่นายกฯมอบให้ไปดู ก็คงจะมีการรายงานภายในวันนี้ด้วย” โดยวานนี้ นายพุทธิพงษ์ ปุณณกันต์ ผู้ช่วยรัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม ระบุว่า จากการสำรวจเบื้องต้น พบว่า มีโรงงานที่ต้องทำรายงานผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อม (อีไอเอ) และได้รับอนุญาตหลังประกาศรัฐธรรมนูญปี 50 จำนวน 216 ราย เงินลงทุนรวมประมาณ 9 หมื่นล้านบาท แต่หากดูตามประเภท 18 กิจการ ก็คาดว่า จะมีโครงการที่เข้าข่ายมีผลกระทบรุนแรงไม่ถึง 20 แห่ง คิดเป็นมูลค่าเงินลงทุนไม่เกิน 5 หมื่นล้านบาท โดยเป็นโครงการประเภทพลังงาน อุตสาหกรรม เหมืองแร่ ปิโตรเคมีและคมนาคม “ขณะนี้ก็มีหลายบริษัทที่ทำรายงานผลกระทบด้านสิ่งแวดล้อมและสุขภาพ (อีเอชไอเอ) ไปบ้างแล้ว แต่ถ้ายังไม่มีการประกาศเกณฑ์มาตรฐานให้ชัดเจนว่าโครงการใดบ้างที่เข้าข่ายกิจการรุนแรงก็จะทำให้กระบวนการต่างๆ ต้องหยุดชะงัก” โครงการดังกล่าวยังไม่ถือว่าเข้าข่ายกิจการรุนแรง เพราะต้องรอให้คณะกรรมการสิ่งแวดล้อมแห่งชาติประกาศประเภทกิจการรุนแรงออกมาก่อน ซึ่ง นายอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ นายกรัฐมนตรี กำหนดให้กระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม ไปรวบรวมข้อมูลเพิ่มเติม และขณะนี้เหลือเวลา 1 เดือน ตามที่นายกรัฐมนตรีกำหนด จึงเชื่อว่า ภายใน 1 เดือน การกำหนดหลักเกณฑ์ตามรัฐธรรมนูญจะได้ข้อยุติ และกระทรวงอุตสาหกรรมต้องคอยตอบคำถามนักลงทุนทุกวัน และรับปากว่า จะได้ข้อยุติแล้ว แต่หากไม่ได้ข้อยุติตามกำหนดจะทำให้กระทรวงอุตสาหกรรมทำงานลำบากมากขึ้นในการเรียกความเชื่อมั่น ทั้งนี้ ที่ผ่านมา กระทรวงอุตสาหกรรมได้ขอให้โครงการที่ถูกศาลปกครองระงับการทำอีไอเอและรายงานผลกระทบทางสุขภาพ (เอชไอเอ) ซึ่งโครงการที่ถูกศาลปกครองสั่งระงับเกือบทั้งหมดเริ่มดำเนินการแล้ว และมีโครงการที่จัดทำเสร็จแล้ว 4-5 โครงการ โดยโครงการลงทุนของบริษัท ดาว เคมิคอล 1 โครงการ ได้ยื่นอีไอเอ และเอชไอเอ ให้กับสำนักงานนโยบายและแผนทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม (สผ.) แล้ว ซึ่งกระทรวงอุตสาหกรรม กังวลเกี่ยวกับโครงการที่ทำอีไอเอ และเอชไอเอ เสร็จแล้ว เพราะเมื่อหลักเกณฑ์ของประเภทกิจการรุนแรงยังไม่ออกมาส่งผลให้ สผ.ไม่สามารถส่งเรื่องไปให้คณะกรรมการชำนาญการ (คชก.) พิจารณาอีไอเอ และเอชไอเอ ได้ ทั้งนี้ กระทรวงอุตสาหกรรม ได้เตรียมความพร้อมไว้หลายกรณี โดยได้ศึกษาข้อมูลและผลกระทบ ว่า หากคณะกรรมการสิ่งแวดล้อมแห่งชาติประกาศกิจการรุนแรงตามข้อเสนอคณะกรรมการ 4 ฝ่ายแล้ว จะมีผลต่อโครงการที่ได้อีไอเอหลังรัฐธรรมนูญอย่างไร และหากภายใน 1 เดือน คณะกรรมการสิ่งแวดล้อมแห่งชาติ ยังไม่ประกาศกิจการรุนแรงก็จะใช้อำนาจกระทรวงอุตสาหกรรมออกประกาศกิจการรุนแรงเอง “ยอมรับว่า ปัญหาดังกล่าวส่งผลให้ภาคเอกชนติดตามทางถามกับกระทรวงอุตสาหกรรมอยู่ตลอดเวลา รวมทั้งในขณะนี้ผู้ประกอบการที่ดำเนินการตามกรอบของรัฐธรรมนูญเสร็จแล้ว อาทิ การทำอีไอเอ และเอชไอเอ ก็ต้องนั่งรอคอยอย่างไม่มีกำหนด และส่งผลให้ไม่สามารถตอบบริษัทแม่ในต่างประเทศได้ว่าจะเป็นอย่างไร โดยส่งผลให้ภาคเอกชนต้องการให้กระทรวงอุตสาหกรรม นำประกาศกิจการรุนแรงของกระทรวงอุตสาหกรรม 8 กิจการมาใช้ ซึ่งกระทรวงอุตสาหกรรม ได้ชี้แจงว่า ประกาศดังกล่าวไม่เป็นที่ยอมรับของทุกฝ่าย” รายงานข่าวระบุว่า เบื้องต้น กระทรวงอุตสาหกรรม ได้เตรียมทางออกไว้หลายทาง ซึ่งจะเชิญสภาอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทย (ส.อ.ท.) มาหารือเรื่องนี้เพิ่มเติมในวันที่ 11 สิงหาคม 2553 นี้

นายกฯเผยประกาศประเภทรุนแรง"มาบตาพุด"ไม่เกิน23ส.ค.

นายอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ นายกรัฐมนตรี กล่าวเมื่อวันที่ 5 ส.ค. ภายหลังการประชุมคณะทำงานศึกษาและเต็มเติมทางเทคนิค เพื่อลดและขจัดมลพิษ ในพื้นที่มาบตาพุดและพื้นที่ใกล้เคียง ว่า ประเภทกิจการรุนแรงแรงไม่เกินวันที่ 23 สิงหาคม จะประกาศให้เรียบร้อย ขณะนี้เร่งฝ่ายต่างๆให้ทำงาน เพราะตัวกิจการแต่ละกิจการที่จะประกาศต้องมีความชัดเจน ไม่กระทบปัญหาการดำเนินการข้างหน้า ซึ่งแต่ละกิจการจะมีรายละเอียดเงื่อนไขที่มีความเหมาะสม โดยฝ่ายที่เกี่ยวข้อง อาทิ กระทรวงที่เกี่ยวข้อง คณะกรรมการสิ่งแวดล้อม ผู้ทรงคุณวุฒิ เป็นต้น กำลังทำงานอย่างต่อเนื่อง

“ผมต้องทำความเข้าใจว่าที่ใช้เวลาตรงนี้ ไม่ได้ไปซื้อเวลาเพื่อประโยชน์อะไรใคร หรือไม่ใช่ไม่กล้าตัดสินใจ แต่ต้องเข้าใจว่ามีรายละเอียดทางเทคนิค ที่เสนอเข้ามาทั้งหมด 18 กิจการ มีรายละเอียดที่ต้องไปทำ ไม่ใช่ว่าสามารถที่จะทำให้สำเร็จรูปแล้วประกาศได้เลย" นายอภิสิทธิ์ กล่าว

นายอภิสิทธิ์ กล่าวต่อว่า ส่วนที่สั่งการให้ดำเนินการเรื่องแนวคุ้มครองโรงงานที่อยู่ติดกับชุมชน ก็มีความคืบหน้าและสามารถเดินหน้าได้ ทั้งนี้ เรื่องแนวกันชนยังเป็นเรื่องที่ยากอยู่ เพราะชุมชนกับอุตสาหกรรมไปปะปนกันอยู่ บางทีเป็นเพราะอุตสาหกรรมขยายไป บางทีชุมชนก็วิ่งเข้าสู่อุตสาหกรรม

นายกฯ ประชุมคณะทำงานแก้ปัญหา "มาบตาพุด" เตรียมขึ้นบัญชีโรงงานมลพิษรุนแรง คาดวันที่ 23 ส.ค.จะประกาศให้เรียบร้อยในประเภทกิจการรุนแรง ยันไม่ได้ซื้อเวลาเพื่อประโยชน์ของใคร แต่มีรายละเอียดทางเทคนิคใน 18 กิจการเยอะ... ไทยรัฐ -

เมื่อเวลา 14.30 น. วันที่ 5 ส.ค. ที่รัฐสภา นายอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ นายกรัฐมนตรี ให้สัมภาษณ์ถึงกรณีภายหลังการประชุมคณะทำงานศึกษา และเติมเต็มทางเทคนิคเพื่อลด และขจัดมลพิษในพื้นที่นิคมอุตสาหกรรมมาบตาพุด และพื้นที่ใกล้เคียงว่า วันที่ 23 ส.ค.จะประกาศให้เรียบร้อยในประเภทกิจการรุนแรง ขณะนี้เร่งฝ่ายต่างๆ ให้ทำงาน เพราะตัวกิจการแต่ละกิจการที่จะประกาศต้องมีความชัดเจน ไม่กระทบปัญหาการดำเนินการข้างหน้า ซึ่งแต่ละกิจการจะมีรายละเอียดเงื่อนไขที่มีความเหมาะสม โดยฝ่ายที่เกี่ยวข้อง อาทิ กระทรวงที่เกี่ยวข้อง คณะกรรมการสิ่งแวดล้อม ผู้ทรงคุณวุฒิ เป็นต้น กำลังทำงานอย่างต่อเนื่อง ต้องทำความเข้าใจว่าที่ใช้เวลาตรงนี้ ไม่ได้ไปซื้อเวลาเพื่อประโยชน์อะไรใคร หรือไม่ใช่ไม่กล้าตัดสินใจ แต่ต้องเข้าใจว่ามีรายละเอียดทางเทคนิค ที่เสนอเข้ามาทั้งหมด 18 กิจการ มีรายละเอียดที่ต้องไปทำ ไม่ใช่ว่าสามารถที่จะทำให้สำเร็จรูปแล้วประกาศได้เลย "บางกิจการผมได้คุยกับฝ่ายเทคนิค ที่ทำรายชื่อเสนอมาเขาก็ยอมรับว่าควรมีการกำกับให้ชัดเจนว่าแต่ละกิจการต้องมีเรื่องเทคโนโลยีหรือไม่ ต้องมีเรื่องขนาดหรือไม่ ซึ่งค่อนข้างละเอียด" นายกรัฐมนตรีกล่าว นายอภิสิทธิ์ กล่าวต่อว่า ส่วนมาตรการดูแลคุณภาพชีวิตของประชาชน ซึ่งสำคัญกว่าในแง่ของการแก้ปัญหาให้กับประชาชน สามารถเร่งเรื่องระบบการติดตามสารต่างๆ และมีการปิดประกาศให้ประชาชนรับทราบตลอดเวลา เพื่อสามารถบริหารสถานการณ์ได้ ซึ่งทุกหน่วยงานกำลังเร่งรัดโครงการ ในส่วนที่สั่งการให้ดำเนินการเรื่องแนวคุ้มครองโรงงานที่อยู่ติดกับชุมชนก็ มีความคืบหน้าและสามารถเดินหน้าได้ นอกจากนี้ กระทรวงสาธารณสุขจะดูในเรื่องการบริการสาธารณสุข ซึ่งจะผลักดันให้เกิดศูนย์สถาบันอาชีวะเวชศาสตร์และอาชีวะสิ่งแวดล้อม เพื่อจะให้การดูแลประชาชนในพื้นที่ดีขึ้น เรื่องแนวกันชนยังเป็นเรื่องที่ยากอยู่ เพราะชุมชนกับอุตสาหกรรมไปปะปนกันอยู่ บางทีเป็นเพราะอุตสาหกรรมขยายไป บางทีชุมชนก็วิ่งเข้าสู่อุตสาหกรรม ซึ่งจะต้องนัดให้มีรูปแบบการทำงานอย่างชัดเจน โดยดึงท้องถิ่นกับภาคประชาชนเข้ามาเพิ่มเติมมากขึ้น โดยต้องพิจารณารูปแบบผังเมือง ส่วนเรื่องอื่นขณะนี้ได้เร่งรัดและเดินหน้าไป ตรงไหนที่ขาดงบประมาณจะจัดงบประมาณที่เป็นงบกลางให้ เพื่อเร่งรัดมาตรการดูแลประชาชน.

ฟ้อง ปตท. ไม่ตอกเสาเข็ม

http://breakingnews.nationchannel.com/read.php?newsid=461229

http://paidoo.net/article/3624879.html

เนชั่น สั่งแบน เวบบล็อก แต่เอาข่าวไปลง เรื่อง ปตท. ไม่ตอกเสาเข็ม จากที่ได้มาฟ้องคนใน facebook ว่า เวบบล็อกของกลุ่มพิทักษ์อากาศสดชื่น ถูกแบน เมื่อคืนวันที่ 2 สิงหาคม 53 กลางดึกคืนนั้น ผมส่งจดหมายไปถึง ประธาน เจโทร กรุงเทพฯ เพื่อเร่งรัดให้รัฐบาลตรวจสอบ เพราะนอกจากผลกระทบที่อาจเกิดกับชุมชนโดยรอบแล้ว จะส่งผลกระทบใหญ่หลวงไปยังโรงงานต่างๆที่มีอยู่จำนวนมาก - ฝนตกหนักที่มาบตาพุด เกือบทุกวันทุกคืน ฐานรากไม่แข็งแรง เกิดเหตุร้ายเมื่อใด มันน่าสยดสยอง ตรงที่คลังก๊าซแอลพีจีไวไฟ ที่อยู่ข้างๆ ตรงนั้นมันก้อไม่ตอกเสาเข็ม สึนามิไฟ ที่จะลามไปยังโรงงานโดยรอบมาบตาพุด ซึ่งเป็นโรงงานสารเคมี และก๊าซอันตรายจำนวนมาก เกิดเหตุแล้ว!!! ใครจะกล้าเข้ามาเผชิญเหตุ-เก็บกู้ในพื้นที่นี้เพราะจะคลุ้งไปด้วยสารเคมีอันตราย

http://www.oknation.net/blog/airfresh-society

วันจันทร์ที่ 2 สิงหาคม พ.ศ. 2553

ภาพหลุด !!! นายก อภิสิทธิ์

- คลิ๊กขวาที่รูปเปิดในหน้าต่างใหม่เพื่อขยายใหญ่ -

รูปนี้ เคยแจ้งให้ นายกอภิสิทธ์ รับรู้ มาตั้งแต่ 16 มกราคม 2553

แจ้งให้ อดีต นายก อานันท์ ปันยารชุน มาตั้งแต่ 2 เมษายน 2553

(ประธาน คณะกรรมการ 4 ฝ่าย แก้ปัญหามาบตาพุด)

แจ้งให้ คณะอนุกรรมการรับฟัง ปัญหามาบตาพุด 26 มีนาคม 2553

แจ้งให้ นาย ประเสริฐ บุญสัมพันธ์ CEO ปตท. เมื่อ 19 ธันวาคม 2552 แจ้งไปยัง วิศวกรรมสถานแห่งประเทศไทย เมื่อ 9 เมษายน 2553 แจ้งไปยัง ผู้ว่าราชการจังหวัด ระยอง เมื่อ 9 เมษายน 2553 แจ้ง ไปยัง นายสาธิต ปิตุเตชะ สส ระยอง เมื่อ 16 เมษายน 2553 แจ้งไปยัง ศาลปกครอง ให้เร่งรัดไต่สวน ฉุกเฉิน เมื่อ 27 พฤษภาคม 2553 ศาลปกครอง ยกคำร้องขอให้ไต่สวนฉุกเฉิน มองไม่เห็นความเสี่ยง แล้วภาพนี้ ควรจะแจ้งใครต่อ ...

ทั้งที่จริงๆ แล้ว ควรแจ้ง ชาวมาบตาพุด ไปตั้งนานแล้ว

กลัวแต่ว่า จะนอนผวาทุกครั้งที่มีเสียงรถหวอ เสียงดังตูมตาม

ท่ามกลางฝนตกหนักๆ แบบคืนนี้ 8 มิถุนายน 2553

หรือคนอยู่ที่อื่นๆ ของประเทศนี้ คิดกันอย่างไร!!!!

หรือ สุดแล้วแต่เวรแต่กรรม ... ของคนมาบตาพุด

ในช่วงเวลา 4-5 ปี มีปัญหาการเมืองเรื่องอดีตนายกทักษิณ ภาคอุตสาหกรรมในมาบตาพุด หมกเม็ดก่อสร้างโดยปราศจากความมั่นคงแข็งแรง เพราะโรงงานจะเสร็จช้าไปอีก 6-8 เดือน จึงละเลยที่ไม่ตอกเสาเข็ม หอต้มหอกลั่นหอความดัน สูงมากกว่าตึก 10 ชั้น ทั้งๆที่ควรจะทำให้แข็งแรงเป็นพิเศษ เพราะโรงงานเกิดระเบิดได้ การระเบิดอาจลุกลามไปยังคลังก๊าซคลังสารเคมีที่มีจำนวนมาก ประมาณว่ามีรถก๊าซจอดรวมกันอยู่ 4,500 คัน ถ้ามีรถคันหนึ่งคว่ำ อยู่ใกล้ๆ กัน มันจะน่าสยดสยองขนาดไหน คนในที่อื่นๆ คงไม่รู้สึกเหมือนคนแถวมาบตาพุด เพราะมันอยู่ห่างจากตลาดแค่ 1-2 กิโลเมตร เท่านั้นเอง โรงงานมีปัญหา-กำลังอยู่ระหว่างการทดสอบระบบ ขณะนี้เป็นช่วงของฤดูฝน การที่ฝนตกติดต่อกันหลายวัน จะทำให้ดินชุ่มไปด้วยน้ำและลดการรับแรง รับน้ำหนักต่างๆ ประกอบกับการมีพายุลมแรง อาจจะทำให้เกิดการล้มพังของโครงสร้างที่ไม่ได้ตอกเสาเข็มได้ เช่นดังต้นไม้ใหญ่แม้มีรากหยั่งลึกเสมือนเสาเข็มที่ยึดโยงแล้วนั้น ยังล้มยกทั้งรากทั้งดินขึ้นมาเพราะเจอพายุฝนลมแรง ดังที่ปรากฏให้เห็นอยู่ทั่วไป ซึ่งทำให้เกิดความวิตกกังวลขวัญแขวนในส่วนผู้ที่ได้รับรู้ข้อมูลเรื่องนี้แล้วจำนวนมาก ช่วงมีฝนตกหนักและมีพายุลมแรง - เรื่องราวนี้ ส่งกับมือ นายกรัฐมนตรี เมื่อ 16 ม.ค. 53 ส่งทางอีเมล์ ถึง รมต. 2 ท่าน และท่านเลขา ปณิธาน พักเรื่องม๊อบทักษิณ จบเรื่องรัฐบาลตกแตก รอฝนตกลงมา อีก 1-2 เดือน คงมีเรื่องใหญ่ๆ ให้ตามเยียวยาอีกแน่ๆ ที่มาบตาพุด (รู้ว่าไฟจะไหม้จะมีการเผา รู้ล่วงหน้าเป็นเดือน แล้วทำไม มันจึงวอดวายทั้งกลางกรุงและศาลากลางต่างจังหวัด)

ภาพอธิบายซ้ำ ว่าดินรับน้ำหนักได้ 30 ตัน/ม2 คืออะไร

คลิ๊กขวาที่รูป-เปิดในหน้าต่างใหม่ เพื่อดูรูปขนาดใหญ่

โครงสร้างพิเศษสำคัญทั้งหมดที่เห็น ... ไม่ได้ตอกเสาเข็ม !!!

มันเคยทรุดพัง เคยระเบิด แม้ว่าจะลงทุนสูงเพียงใด

เข้าใจครับ ... คนไทย พื้นที่อื่นๆ ต้องการให้คนมาบตาพุด อยู่ในความเสี่ยง เพียงเพื่อการเติบโตของเศรษฐกิจ วันนี้ ทุกส่วนทุกฝ่ายมองปัญหามาบตาพุด คือการระงับโครงการ โรงงานเดินหน้าไม่ได้ ต้องทำให้ถูกต้อง ตาม กม. หรือถ้ายกโรงงานเสี่ยงทั้งหมด ไปอยู่ ใน กทม. ผู้คนกรุงเทพฯ จะคิดเห็นกันอย่างไร

คงต้องตีอกชกหัวรับกันไม่ได้ อย่าเห็นแก่ตัวสิครับ

คนมาบตาพุดก้อคนไทย

หรือคนที่มีความรู้ความคิดของประเทศนี้เห็นแก่ตัวกันไปหมดแล้ว!!!

ตรงนี้ไง ... ที่บอกว่าเสี่ยง เสี่ยงอย่างไร ตามไปดู

http://www.oknation.net/blog/airfresh-society/2010/06/09/entry-1

น้ำท่วมโรงแยกก๊าซ ปตท. เพราะฝนตกหนัก 12 ก.ค. 53

โรงแยกก๊าซ ปตท. ที่อ้างว่าดินแข็งแรงมากที่สุด ในมาบตาพุด จนไม่ต้องตอกเสาเข็ม

เป็นร่องน้ำ ฝนตกครึ่งวัน น้ำก้อท่วม พื้นที่น้ำท่วม ดินแข็งแรง จริงหรือ!!!

ฐานรากหอสูงเท่าตึก 10 ชั้น เสาเข็มไม่ตอก ทรุดพัง ขึ้นมาอาจไฟไหม้ระเบิด

มีคลังก๊าซ แอลพีจี ขนาดเทียบเท่ารถก๊าซ 4,200 คัน

อนิจา! น่าสงสารคนมาบตาพุด กินอยู่หลับนอนท่ามกลางความเสี่ยง

โรงแยกก๊าซ ปตท. กับความเสี่ยงของคนมาบตาพุด

จำลองเหตุ รถก๊าซระเบิด ถนนเพชรบุรีตัดใหม่ กรุงเทพฯ ปี 2533 ครบรอบ 20 ปี พอดี!!

วันศุกร์ที่ 30 กรกฎาคม พ.ศ. 2553

ญี่ปุ่น ยันไม่ทิ้งฐานการลงทุนในไทย

ปธ.เจโทร เผยผลสำรวจความเห็น นลท.ญี่ปุ่น ยันไม่ทิ้งฐานการลงทุนในไทย แนะรัฐบาลปรับปรุงภาษี ศุลภากร และนโยบายชัดเจนมาบตาพุด พร้อมกระตุ้นต่างชาติเข้าลงทุนในไทยเพิ่มขึ้น ห่วงการเมืองเพิ่มความเสี่ยงในอนาคต

นายมูเนโนริ ยามาดะ ประธานองค์ส่งเสริมการค้าต่างประเทศของญี่ปุ่น (เจโทร) หรือ JCC เปิดเผยผลการสำรวจแนวโน้มทางเศรษฐกิจของบริษัทร่วมทุนญี่ปุ่นในไทย ประจำครึ่งแรกของปี 2553 ซึ่งมีการสำรวจระหว่างวันที่ 5 พฤษภาคม 2553 ถึงวันที่ 25 มิถุนายน 2553 จำนวน 375 บริษัท โดยพบว่า สภาพธุรกิจในครึ่งแรกของปี 2553 ปรับตัวดีขึ้นจากปี 2552 และมีแนวโน้มขยายตัวต่อเนื่องในช่วงครึ่งปีหลัง เนื่องจากยอดขายและกำไรของธุรกิจมีการปรับตัวดีขึ้น โดยเศรษฐกิจได้รับแรงขับเคลื่อนจากภาคการส่งออกที่ขยายตัวได้อย่างต่อเนื่อง ขณะที่ ปัญหาการชุมนุมทางการเมือง เชื่อว่า มีผลกระทบต่อการดำเนินธุรกิจในปัจจุบันน้อยมาก แต่ผู้ประกอบการมีความเป็นห่วงว่า ผลกระทบอาจเกิดขึ้นในอนาคต ซึ่งปัญหาดังกล่าวทำให้นักลงทุนญี่ปุ่นมองการเมืองมีความเสี่ยงต่อการลงทุนเพิ่มขึ้น “ปัญหาความไม่สงบทางการเมืองในเดือน พ.ค.ที่ผ่านมา ยังคงเป็นปัจจัยเสี่ยงหลัก ซึ่งผู้ประกอบการ 67% เชื่อว่าอาจจะมีผลกระทบต่อการลงทุนในอนาคต แต่ไทยยังจัดว่าเป็นประเทศที่น่าลงทุนเมื่อเทียบกับประเทศอื่นๆ ในภูมิภาค” ประธานเจโทร ยังเชื่อว่า ภาวะการส่งออกของไทยจะมีทิศทางที่ดีขึ้น โดยอินเดีย และอาเซียนจะเป็นตลาดส่งออกสำคัญ ขณะที่ตลาดยุโรปมีแนวโน้มลดลง เพราะวิกฤตการเงินที่ส่งผลต่อการบริโภค สำหรับข้อเรียกร้องผู้ประกอบการญี่ปุ่นต่อรัฐบาลไทยในเรื่องการพัฒนาและปรับปรุงกฎระเบียบที่เกี่ยวข้องทางด้านศุลกากร และภาษี ซึ่งจะเป็นปัจจัยสำคัญที่กระตุ้นให้นักลงทุนต่างชาติสนใจเข้ามาลงทุนในประเทศไทยเพิ่มขึ้น ทั้งนี้ ประธานเจโทร ยืนยันว่า ญี่ปุ่นจะไม่ทิ้งฐานการลงทุนไปจากประเทศไทย อย่างแน่นอน เนื่องจากนักลงทุนญี่ปุ่นยังเชื่อมั่นในศักยภาพของเศรษฐกิจ นอกจากนี้ นักลงทุนญี่ปุ่นยังมีความกังวลปัญหามาบตาพุดที่ยังไม่มีความชัดเจนจากภาครัฐ ซึ่งจะส่งผลกระทบต่อการตัดสินใจของนักลงทุนญี่ปุ่นในอนาคต โดยต้องการให้ รัฐบาล เร่งแก้ไขต่างๆ ที่เป็นอุปสรรคต่อการลงทุนโดยเร็ว